Category Archive: Meditation

Feb 18

WALK TO NIBBĀNA (A Guide to Walking Meditation) Bhikkhu K. Ñāṇananda

The Importance of Walking Meditation

In the practice of meditation leading to Nibbāna, the two postures – sitting and walking are mutually helpful. Generally, we depict the idea of meditation by the figure of a person seated in the cross-legged posture. For that very reason the importance of walking meditation in the promenade (caṅkamana) is very often overlooked. When the Buddha was explaining the path of practice recommended for attaining Nibbāna with…… 

...it clear that the meditator should try to maintain the seated posture which is more restful and take to the walking posture (caṅkamana) only as the last resort in one’s course of training for overcoming drowsiness. One should not uncritically interpret the onset of drowsiness as an invitation to the promenade. Owing to the necessity of a fixed timetable, in some meditation centers, the routine of one hour sitting and one hour walking is recommended. It is true that it affords a certain amount of training to the beginner. But if even a beginner builds up some concentration (samādhi) towards the end of the period for sitting, it is not advisable to make it compulsory for him to break that samādhi and go to the caṅkamana.

However, it might occur to a certain meditator who had mastered the training for wakefulness (jāgariyānuyoga) by following the instructions given by the Buddha, that the ‘caṅkamana’ is more conducive to his concentration according to his character. If that is so, there is nothing wrong in his spending a greater part of his time in the caṅkamana. Generally speaking, the reclining posture is not very advisable for a meditator because of its proximity to sleep. But in the case of a meditator who has done excessive pacing up and down to the point of restlessness, it may so happen that in the reclining posture, his restlessness subsides allowing a balancing of spiritual faculties heralding the attainment of concentration and wisdom…….

Download

Permanent link to this article: http://www.dhammikaweb.com/?p=21045

Sep 22

Nibbāna -The Mind Stilled (04) – Ven Kaṭukurunde Ñāṇananda Thero

“~ඉත‍ථභාව අඤඤථාභාව~, විඤඤාණය, නාමරූපය “  – පූජ්‍ය කටුකුරුන්දේ ඥාණනන්ද හිමි.

……...විඤඤාණය මේ කයින් ගිලිහිලා, කලින්ම ගත්තු අරමුණක – නාමරූප අරමුණක – හරි හැටියට පිහිටියට පස්සේ එතන ඒ නාමරූපය වැඩෙන්න පටන් ගන්න බව සඳහන් කළා. එයින් අපට පෙනෙනව විඤඤාණයේ මවුකුසක රැඳීමටත් වැඩීමටත් ඒ හැම එකටම නාමරූපය අවශ්‍යවන බව. මෙතැනින් ගිලිහිලා මවුකුසකට යාම ශරීරයේ ගමන වගේ එක තැනකින් තව තැනකට යාමක් නොවන බව විශේෂයෙන් තේරුම් ගත යුතුව තිඛෙනව. මේක ඇත්ත වශයෙන්ම දෘෂටි කෝණයේ වෙනසක් මිස යම්කිසි ආතමයක සංක්‍රමණයක් නොවෙයි. ඒ කියන්නේ, විඤඤාණය මේ කයින් ගිලිහිල මවුකුසක නැවතුනහම – මවුකුසක සම්පූණ_යෙන්ම පිහිටියහම – එතැන මෙතැනක් වෙනව.

ඒ විඤඤාණයේ දෘෂටි කෝණය අනුව එතැන මෙතැනක් වෙනව. ඊළඟට එතැනට, මෙතැන එතැනක් වෙනව. කලින් ~එතැන~ වශයෙන් තිබුන එක ~මෙතැනක්~ වෙනව. එතැනට, මෙතැන එතැනක් වෙනව. අන්න ඒ විධියෙ එක්තරා දෘෂටි කෝණයේ වෙනසක් මෙතන තියෙන්නේ. ඒක නිසා සම්පූණයෙන්ම එක තැනකින් ගිලිහිලා අනින් තැනකට ගියා කියන අදහස නොවෙයි. සාමාන්‍යයෙන් පුදගලයෙකුගේ ගමන වගේ නොවෙයි. මේක එක්තරා විධියක වට වළල්ලේ යාමක්. මේක වඩාත් පැහැදිලි වෙන්නේ විඤඤාණය පවා පටිචච සමුපපනන බව බුදුපියාණන් වහන්සෙ බොහෝ අවසථාවල දක්වල තියෙන නිසයි. 

Download

ධර්ම දේශනාවට පාදක වුනු සූත්‍රයන්

5. සංයුත්තනිකාය චේතනා සූත්‍රය 23. ඛන්ධවග්ගපාළි උප්පාදසංයුත්තං
5. සංයුත්තනිකාය චේතනා සූත්‍රය 23. ඛන්ධවග්ගපාළි කිලෙසසංයුත්තං
5. සංයුත්තනිකාය චේතනා සූත්‍රය 22. නිදානවග්ගපාළි නිදානසංයුත්තං » කළාරඛත්තියවග්ගො
5. සංයුත්තනිකාය චේතනා සූත්‍රය 22. නිදානවග්ගපාළි නිදානසංයුත්තං » කළාරඛත්තියවග්ගො
5. සංයුත්තනිකාය චේතනා සූත්‍රය 22. නිදානවග්ගපාළි නිදානසංයුත්තං » කළාරඛත්තියවග්ගො

9. සේලා සූත්‍රය – 5. භික්ඛුනී සංයුත්තය, සගාථාවග්ගපාළි, සංයුත්තනිකාය.

12. මුනිසුත්තං – 1. උරගවග්ගො, සුත්තනිපාතපාළි, ඛුද්දකනිකාය………

Permanent link to this article: http://www.dhammikaweb.com/?p=20956

Jun 14

Nibbāna – The Mind Stilled(02) – Venerable Bhikkhu Kaṭukurunde Ñāṇananda.

Why is it improper to ask such questions as: ‘What is the purpose of Nibbāna? Why should one attain Nibbāna? – Bhikkhu Kaṭukurunde Ñāṇananda.

Our explanation was that since the holy life or the Noble Eightfold Path has Nibbāna as its ultimate aim, since it gets merged in Nibbāna, any questions as to the ultimate purpose of Nibbāna would be inappropriate……

….what about the stream-winner, the sotāpanna, one may ask. There is a general belief that in the case of a sotāpanna the vision of Nibbāna is like a glimpse of a distant lamp on a road with many bends and the sotā-panna has just negotiated the first bend. 

But in accordance with the Dhamma  he is one who has seen the Dhamma, the truth of Nibbāna. It is said in the Ratanasutta that along with the vision of the first path, three fetters are abandoned. namely sakkāyaditti, the self-hood view, vicikicchā, sceptical doubt, and sīlabbataparāmāsa, attachment to holy vows and ascetic practices. Some might argue that only these fetters are abandoned at this stage, because it is a glimpse of Nibbāna from a distance. But then there is this second epithet, pattadhammo, which means that he has reached the Dhamma, that he has arrived at Nibbāna. Not only that, he is viditadhammo, he is one who has understood the Dhamma, which is Nibbāna. He is pariyogā)hadhammo, he has plunged into the Dhamma, he has dived into the Dhamma, which is Nibbāna…….

Download Nibbāna Sermon 2

 

Permanent link to this article: http://www.dhammikaweb.com/?p=20929

Older posts «

Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com